Reisdagboek - Japan 2011 - Kyoto dag 7 - Geisha make-over
- sachaooms
- 11 apr 2025
- 6 minuten om te lezen
Konnichiwa lieve lezer!
Toen ik mijn reis naar Japan plande, hoopte ik ergens een geisha of een maiko (leerling-geisha) te zien. De beste plek om dit te doen in Kyoto is Gion, een traditionele wijk met theehuizen waar geisha's nog steeds optreden. Maar om de een of andere reden hadden zijn wij in de drukte vergeten erheen te gaan, wat ik erg jammer vond. Gelukkig ben ik sindsdien wel meermaals in Gion geweest tijdens latere reizen. Maar we hoefden ook deze reis niet ver te zoeken om geisha's te vinden. Want we zijn er zelf in veranderd! Nou ja, we hadden een make-over om een maiko te worden, om precies te zijn. We kozen maiko boven geisha omdat geisha's een heel eenvoudige make-up en sobere kleuren dragen, terwijl maiko's kleurrijk zijn en veel accessoires dragen. Informatie over deze verkleedpartijen is vrij schaars, vooral over persoonlijke ervaringen, dus ik hoop dat ik geïnteresseerden wat meer informatie kan geven.
Maiko make-over
Een paar weken voordat ik naar Japan ging, had ik een afspraak gemaakt met de studio Yume Koubou. Yume Koubou is een studio die gespecialiseerd is in deze geisha en maiko dress-ups en organiseert ook wandeltochten door de stad in combinatie met een make-over. Wij kozen alleen voor de make-over en fotoshoot.
We hadden geboekt voor 11 uur 's ochtends, dus na een klein beetje uitslapen (voor het eerst deze reis) gingen we op zoek naar de studio. Yume Koubou had verschillende locaties in Kyoto. Wij kozen voor de studio vlakbij Kyoto Station. Maar voordat we daarheen gingen, moesten we eerst op zoek naar een 7-Eleven om wat geld te halen, want andere winkels accepteren onze pinpassen niet en Japan is nog steeds een land van contant geld (al kun je tegenwoordig ook vaker met je telefoon of een IC-card betalen, maar 14 jaar geleden nog niet). Hoewel Yume Koubou niet meer bestaat, kun je vergelijkbare make-overs nog steeds doen zoals bij mai-ko.com of kyoto-maiko.com. Je kunt natuurlijk ook alleen een kimono huren zonder make-over, dat heb ik ook een paar keer gedaan en is ook erg leuk om te dragen terwijl je tempels gaat bezoeken.
Binnen in de studio checkten we in bij de receptie en werden we door een dame naar een make-up/kleedkamer geleid. Het is eigenlijk een grote ruimte waar je je eerst moet omkleden in een wit onderkleed in de vorm van een kimono. Daarna doe je je spullen in een kastje en ga je voor een spiegel zitten, net als bij een kapper. Er waren twee dames die ons hielpen. Een van hen deed de make-up terwijl de andere ons aankleedde. Ze spraken niet veel Engels, maar genoeg om ons te laten begrijpen wat er aan de hand was. Eerst deed de make-up dame ons haar in een haarnetje. Daarna deed ze afwisselend onze gezichten wit maken en wenkbrauwen tekenen. En natuurlijk de prachtige zwaluwenstaart in de nek. De ogen en lippen kosten veel meer tijd en concentratie, dus die deed ze apart voor elk van ons.
Dus terwijl ze de make-up van mijn vrienden deed, moest ik een kimono kiezen. Er stonden drie rekken vol, in alle denkbare kleuren. Allemaal prachtig. Het kostte me echt tien minuten om te kiezen, maar uiteindelijk koos ik een mintkleurige met roze kersenbloesems. Het meisje van het personeel begon me toen aan te kleden, en man, het duurt echt een lang om een kimono aan te trekken! En veel lagen. Het begint met speciale sokken met maar twee tenen, dan nog wat onderkleding, een kimono, obi (riem) en nog wat stukken voor de riem en veel vouwen, trekken en duwen. Als het eenmaal klaar is, voelt het heel strak en ook best zwaar, maar het ziet er prachtig uit. De finishing touch is een pruik met accessoires die je zelf kunt kiezen. En een paar houten sandalen natuurlijk.






Toen we allebei klaar waren, gingen we naar de studio voor foto's. De fotograaf geeft je heel precieze aanwijzingen over waar je moet kijken, hoe je moet staan en hoe je je handen moet plaatsen; alles wordt uitgelegd. Dit is een goede zaak, want ik had werkelijk geen idee wat ik moest doen en de foto's zijn echt goed geworden door de aanwijzingen. Een nadeel is dat je niet veel keuzevrijheid hebt. Als je poseert zijn er verschillende rekwisieten zoals parasols, waaiers en dergelijke die ze je geven. Ik weet niet zeker of je vrij bent om te wisselen en zelf te kiezen. Ik heb ze gewoon hun gang laten gaan, het was allemaal prachtig in mijn ogen in ieder geval. En toen werden de schoenen des onheils gepresenteerd. Het waren geta (houten sandalen), maar van schandalige hoogte. Het enige wat ik kon denken toen ik ze aanhad was steeds ‘Val niet om, val niet om’. Het was best eng, maar ik kwam er gelukkig goed vanaf! Tot slot namen ze een foto van ons samen. In totaal ongeveer 20 foto's.
In de gang is een schattig decor met een traditionele Japanse achtergrond waar we met onze eigen camera foto's mochten maken. Dus we hadden een kleine fotoshoot voor onszelf. Toen we klaar waren ,werden we weer ontdaan van onze lagen kimono en trokken we onze normale kleren weer aan. Bij de kluisjes staan wat spiegels en make-up remover om de make-up eraf te halen, je wilt immers niet in een spijkerbroek en een wit gezicht met rode lippen door de stad lopen.
Terug bij de receptie moesten we kiezen wat voor ‘set’ we wilden. Of we moesten al kiezen toen we binnenkwamen, dat weet ik niet meer precies. Maar het kiezen van een set betekent dat je moet kiezen of je de foto's wilt laten afdrukken en naar huis wilt laten sturen, of dat je ze op een cd-rom wilt laten zetten of nog wat andere opties. Wij kozen voor een cd-set (ja, nu klinkt dat ouderwets hè) en kregen een mooi tasje mee met daarin een cd, de rekening en een kaartje met onze foto erop.
Het is duur om te doen, ongeveer 10.000 yen voor onze set, maar erg leuk en uniek. De foto's zijn geweldig geworden en ik was er erg blij mee. En de hele ervaring was geweldig. Als je twijfelt om het te proberen, gewoon doen! Ook al is het duur, je zult meer dan blij zijn met het resultaat. Ik heb er geen seconde spijt van gehad (oké, misschien een paar seconden toen ik die belachelijk hoge sandalen aankreeg).
K-pop benefietconcert (of niet?)
In de middag gingen we weer terug naar Osaka (ja, weer), voor nog een concert (ja, weer). Osaka was inmiddels onze meest bezochte plaats, zelfs als we in Kyoto bleven. Toen we aankwamen bij Osaka Dome, een enorm stadion dat wordt gebruikt voor honkbal, maar af en toe ook voor evenementen zoals concerten, waren we behoorlijk geschrokken door hoe groot het gebouw is. Maar het vreemde was dat er geen andere fans in de trein zaten en toen we uitstapten was er niemand en geen teken van een concert. Verrassing: er was geen concert! We hadden ons vergist in de datum en het concert was de volgende dag. Het was dus een verspilde middag in de trein. Maar we konden tenminste op adem komen en we moesten de verloren tijd de volgende dag maar weer inhalen.
Highlights
Vergeet niet om Gion te bezoeken als je in Kyoto bent
Als je een geisha ziet, is er altijd een kans dat het een toerist is die een make-over heeft gedaan zoals ik heb gedaan. Ook Japanse toeristen doen dit.
Yume Koubou betekent ‘Droomatelier’. Mooie naam voor een studio
Laat je niet weerhouden door de prijs voor een geisha make-over. Het is het waard.
Zorg ervoor dat je bankpas of creditcard werkt in Japan. Wij hadden een Nederlandse Maestro-kaart, die alleen werkte in de 7-eleven, niet in Circle K of Lawson of andere konbini. Het werkte ook bij de meeste banken. Maar 7-elevens zijn over het algemeen makkelijker te vinden en altijd open, dus dat was vaak een makkelijke keuze.
Het Japanse woord voor buurtwinkel (of convenience store) is konbini. Kan handig zijn om te weten.
Maak ook online een back-up van je foto's, anders ben je ze misschien kwijt. Ik heb dit op de harde manier geleerd toen mijn externe harde schijf op de grond stuk viel.
Kosten
Kyoto Hotel - Zie dag 4
Geisha Make-over - ¥9975
Ontbijt - ¥450
Vervoer van en naar Osaka - +- ¥2000
Macdonalds diner - ¥680
.png)

.png)



Opmerkingen